Het succesverhaal achter Red Bull Salzburg

Al lange tijd maakt energiedrankjesbedrijf Red Bull grote indruk door zijn vooruitstrevende beleid dat het toepast in het voetbal. RB Salzburg maakt al een aantal jaar furore in de Europa- en  Champions League door het mooie voetbal en het gebruik van enorm jonge getalenteerde voetballers en heeft in eigen competitie geen concurrentie te dulden, getuigen het feit dat ze de laatste twaalf jaar tien keer kampioen geworden zijn. Maar wat is nou het succesverhaal achter deze club?

Eerste ontmoeting

De eerste keer dat Red Bull Salzburg in Nederland echt in de schijnwerpers kwam te staan was op 20 februari 2014, ze kwamen op bezoek in de Arena tijdens de Europa League. Ajax wist al snel dat het niet de minste tegenstander op bezoek kreeg, in tegen deel. Na een kleine 35 minuten stond de einduitslag van 0-3 al op het scorebord na doelpunten van Sadio Mane en doelpuntenmachine Jonathan Soriano, en ook een week later in Oostenrijk zorgde deze twee voor de doelpunten in de voor Salzburg met 3-1 gewonnen wedstrijd. Na deze afslachting in de Europa League bleef toch de vraag hangen hoe een club met relatief weinig uitgaven toch van dat geweldige spel konden spelen. Voor dat antwoord gaan we terug naar 1993. 

De oprichting van RB Salzburg 

In dit jaar fuseren de clubs FC Rapid Salzburg en FC Hertha Salzburg en word het samen SV Austria Salzburg. De club speelt sinds 1989 onafgebroken in de hoogste afdeling van het Oostenrijkse voetbal en na een aantal naamsveranderingen in dit proces wordt in 2005 de club ondanks vele protesten overgenomen door energiedrankjes gigant Red Bull en krijgt dan de naam Red Bull Salzburg. Het bedrijf ziet de club als perfecte marketingmachine, fitte en jonge spelers die 90 minuten blijven gaan geeft het drankje een enorm goede uitstraling. Veel van de supporters vinden het verschrikkelijk en een deel ervan richt een nieuwe club op vernoemd naar het oude Austria Salzburg en die spelen vandaag de dag op het hoogste amateurniveau van Oostenrijk.   

Red Bull verklaarde dat het een club was zonder historie en zei zodoende dat het een nieuwe club was. In de begin jaren van Salzburg waren er wel een aantal successen zoals vier keer kampioen worden in de eerste 7 jaar met onder andere Huub Stevens, Cor Adriaanse en Ricardo Moniz als trainers. Maar het was voor de club moeilijk om grote namen aan te trekken gezien de relatief kleine naamsbekendheid. Maar toen Ralf Rangnick technisch directeur werd van Salzburg en Leipzig ging de club een compleet andere weg in. Hij veranderde de 2 clubs in een ware Pressing Machine en hij wilde ervoor zorgen dat elke speler zijn taak had en precies wist wat ze moesten doen. En de beste manier om dat te doen is het vanaf jongs af aan erin te krijgen, en zo begon Red Bull met het scouten over de hele wereld door middel van contacten leggen met voetbalclubs- en scholen over de hele wereld. Het doel van dit vroege opleiden is om teams te ontwikkelen en niet solisten zoals Rangnick het zelf zegt. Het scouten en aantrekken van jonge talenten was een grote stap voor Salzburg, maar de talenten moeten ook op een hoog niveau spelen zodat ze door kunnen breken. Zo kwam Red Bull in 2012 met het idee om een elftal te kopen voor hun jonge spelers. USK Anif, een amateurclub wordt gekocht en werkt zich met de jonge talenten van Salzburg rap richting het tweede niveau van Oostenrijk. Dit is een enorm knappe prestatie aangezien FC Liefering eigenlijk nooit met spelers ouder dan 21 speelt. FC Liefering heeft voor Salzburg al een aantal hele goede spelers opgeleid, onder andere Hwang, Laimer, Schlager, Caletta Car en Haidara begonnen allemaal bij het jeugdelftal van de Oostenrijkers.  

Tactisch 

Red Bull legt dus een enorm belang bij het scouten en opleiden van talenten en die verspreiden bij clubs over de hele wereld. Maar sinds Rangnick het voor het zeggen had is bij alle Red Bull clubs een bepaalde manier van spelen ontwikkeld. Het type spel wat Red Bull clubs spelen is allemaal gebaseerd op wat je moet doen als je de bal niet hebt, en dit is waarom Rangnick geen fan is van het Nederlandse voetbal geïnspireerd door Cruijff. Rangnick houdt niet van het idee dat het voetbal gaat om wat je moet doen als je de bal hebt, hij is ervan overtuigd dat je moet weten als je de bal niet hebt. Het doel van het spel is niet meer om te domineren met de bal en de wedstrijd te controleren, maar je moet de wedstrijd domineren door het goed positioneren van je elftal en het pressen als je de bal niet hebt.  

Het tactische idee achter het spel van Red Bull is het hoge tempo van achteruit met veel wisselingen van kanten. Van achteren moet in een normaal tempo achterin worden rond gespeeld met het doel de tegenstander uit te lokken, daarna is het de bedoeling met een verticale pass een enorme hoeveelheid tegenstanders uit te spelen om daarmee een overtal situatie te creëren. Deze tactiek wordt Raumfressen genoemd, door deze overtal situatie is er op andere plekken van het veld wel vrijheid te vinden maar dat risico hoort erbij en Rangnick is overtuigd dat die ruimtes niet bereikt kunnen worden.  

 De ploegen moeten heel erg flexibel zijn en zich heel goed aan kunnen passen aan hun tegenstanders. De ideeën van Rangnick komen voort uit de fascinatie voor Arrigo Sacchi, Sacchi was in 2 periodes coach van AC Milan en speelde daar met het idee om zone te dekken en te pressen op de tegenstander, het begin van het moderne voetbal kan je het ook wel noemen. 

Trainerschap 

Om deze tactiek met alle Red Bull clubs te kunnen spelen heeft Red Bull zijn eigen trainersschool, onder andere Marco Rose en Roger Schmidt komen uit deze school en dat zijn toch wel trainers die bekend staan om het tactisch sterk zijn. Met deze methode van trainers opleiden probeert Red Bull hun eigen identiteit en speelstijl te behouden. Maar elke speelstijl kent inherent daaraan ook een zwakte, met een speelstijl die enorm is gefocust op wanneer je niet aan de bal bent zorg je ervoor dat er minder focus is op wanneer je wel aan de bal bent, waardoor het positiespel slordig wordt. Door de focus op het spel van de bal te leggen zijn de Red Bull ploegen vaak heel goed als ze de underdog zijn en niet het spel hoeven te maken, maar wanneer ze de betere ploeg zijn en het spel moeten maken wordt het vaak minder. Spelers die geweldig zijn in de oplossing vinden als er geen ruimte is zijn een nachtmerrie voor de Red Bull Clubs, door de ruimte elders op het veld door pressie is het levensgevaarlijk als er een opening wordt gevonden, dus tegen Red Bull ploegen zijn dat eigenlijk de gevaarlijkste spelers altijd.   

Het is vrij duidelijk dat alles in de Red Bull Pyramide is afgesteld op elkaar, iedereen heeft dezelfde tactiek, alle talenten worden hetzelfde opgeleid en overal is het beleid hetzelfde. En dat is de kracht van Red Bull en in het bijzonder Salzburg, waar sterren als Erling Braut Haland, Hwang Hee-Chan en Sekou Koita de kar nu moeten zullen gaan trekken. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: